घाऊक चीन एपीआय पाण्याच्या विहिरीसाठी ट्रायकोन रॉक ड्रिलिंग बिट्सची किंमत

ड्रिलिंग हा एक अभियांत्रिकी प्रकल्प आहे, ज्यामध्ये पृथ्वीच्या थरांमधील जलस्रोतांचा विवेकपूर्ण विकास आणि वापर करण्यासाठी ड्रिलिंग उपकरणे आणि तंत्रज्ञानाचा उपयोग केला जातो. याउलट, भूजल म्हणजे पृथ्वीच्या कवचातील भेगांमध्ये किंवा मातीतील फटींमध्ये असलेले पाणी. पृथ्वीच्या पृष्ठभागाखाली गाडलेल्या विविध अवस्थांतील पाण्याला एकत्रितपणे भूजल म्हटले जाते.
वेगवेगळ्या संरचनांच्या जल-कापणी वैशिष्ट्यांचा तेल विहिरींच्या उत्पादनावरील परिणाम खालीलप्रमाणे आहे.
१. स्वच्छ वाळू आणि खडी असलेले गाळाचे खडक हे पाण्याचे सर्वोत्तम स्रोत आहेत.
या संरचनेत उच्च जल शोषण, उच्च जल प्रमाण आणि चांगली पारगम्यता आहे.
२. वाळू आणि खडीचा मिश्रित थर.
वाळू आणि खडीचा मिश्र थर हीदेखील एक पाणी-उत्पादक रचना आहे. वाळूच्या वेगवेगळ्या प्रमाणामुळे हा एक दुय्यम पाणी-उत्पादक खडक आहे. वाळूचे प्रमाण जितके कमी, तितके पाणी उत्पादन जास्त.
३. चिकणमातीची रचना.
जरी मातीच्या रचना पाणी चांगल्या प्रकारे धरून ठेवू शकतात, तरी त्यातून पाणी वाहणे कठीण असते. याचा अर्थ असा की, मातीच्या रचनेमुळे विहिरीत पाणी भरत नाही, म्हणून ती जलस्तर नाही.
४. वाळूचा खडक.
हा ०.०६२५ ते २ मिमी कणांच्या आकाराचा, पृथ्वीतून निर्माण झालेला असा खडक आहे, ज्यामध्ये एकूण कणांपैकी ५०% पेक्षा जास्त वाळू असते. जर वाळूच्या खडकात चिकणमाती सिमेंटप्रमाणे वाळूला एकत्र धरून ठेवत असेल, तर हा खडक पाणी देण्यास कमी सक्षम असतो.
५. चुनखडी.
सर्व गाळाच्या खडकांपैकी, हा पाण्याचा एक चांगला स्रोत आहे. चुनखडकामध्ये सहसा मोठी छिद्रे असतात, जसे की भूमिगत कार्स्ट गुहा, ज्यात पाण्याचे प्रमाण जास्त असते, परंतु पाण्याची गुणवत्ता निकृष्ट असते.
६. बेसॉल्ट.
सुरुवातीच्या काळातले वाफे दाट असतात, त्यामुळे ते पाणी जास्त देत नाहीत, कारण ते एकमेकांना खेटून वाढलेले असतात. जर वाफे उशिरा आले, तर त्यांची वाढ स्पंजसारखी होते आणि ते पाण्याचा एक चांगला स्रोत ठरतात.
७. तो एक कठीण खडक आहे.
ग्रॅनाइट, पोर्फिरी आणि इतर स्फटिकमय खडकांमधून सहसा पाणी कमी प्रमाणात मिळते. सर्वात कमी पाणी देणारे थर म्हणजे नीस, क्वार्टझाइट, स्लेट आणि सोपस्टोन यांसारखे रूपांतरित खडक.
अकार्यक्षम ड्रिलिंग टाळण्यासाठी, ड्रिलिंग व्यासाची रचना करताना ऑइल स्टँडर्ड कोन बिट आकारांची निवड केली पाहिजे. पायलट होलसाठी स्टँडर्ड कोन बिटची निवड अशी असली पाहिजे की, त्यामुळे रीमिंग असेंब्ली कोन बिट्सच्या प्रक्रियेला मदत होईल आणि बिट प्रक्रियेचा खर्च कमी होईल.
ड्रिलिंग कार्यक्षमतेवर परिणाम करणाऱ्या घटकांपैकी एक म्हणजे बिटचे वजन. भूस्तराच्या कठीणपणा आणि मऊपणानुसार बिटचे वजन निश्चित केले पाहिजे. तसेच, बिटची गुणवत्ता, बोअरहोल, ड्रिलिंग साधने, विस्थापन आणि फ्लशिंग फ्लुइडची कार्यक्षमता, उपकरणे आणि शक्ती यांचाही विचार केला पाहिजे.

ट्रायगॉन बिटचा योग्य वापर: भूस्तराच्या गरजेनुसार योग्य प्रकारचा ट्रायगॉन बिट निवडण्याचा प्रयत्न करा, बिटचा आकार ड्रिलिंग डिझाइनशी जुळवा आणि आकाराच्या क्रमाने त्याचा वापर करा. वापरादरम्यान, जर बिटमध्ये अनियमितता आढळल्यास, भूस्तरात बदल झाला आहे की विहिरीची भिंत कोसळली आहे, हे तपासण्यासाठी त्याच्या कारणाचे त्वरित विश्लेषण केले पाहिजे. पॅरामीटर्सचे विश्लेषण करून ते त्वरित समायोजित केले पाहिजेत. जर अपलिफ्ट बिट सामान्यपणे ड्रिल करू शकत नसेल, तर अपलिफ्ट बिट तपासावा आणि छिद्रातील बिटच्या कार्य स्थितीचे विश्लेषण करून योग्य तो निर्णय घ्यावा. याव्यतिरिक्त, विहिरीच्या स्थितीतील विचलन नियंत्रित करण्यासाठी, ड्रिलिंग टूल आणि छिद्र यांच्यातील अंतर कमी करण्यासाठी आणि संपूर्ण छिद्र ड्रिलिंग व कठोर विचलन-विरोधी भूमिका बजावण्यासाठी उपाययोजना केल्या पाहिजेत. विचलन टाळण्यासाठी, ट्रायगोनल कोन बिटच्या वरच्या टोकाला एक कॉन्सेंट्रेटर आणि एक ड्रिल कॉलर जोडता येतात.