चीनमधील पाण्याच्या विहिरीसाठी ट्रायकोन ड्रिल बिटचा स्टॉकमधील पुरवठादार

विहीर खोदकाम म्हणजे वेधन उपकरणे आणि तंत्रज्ञानाचा वापर करून भूस्तरांमधील जलस्रोतांचे तर्कसंगत शोषण आणि उपयोग करण्याचे एक अभियांत्रिकी कार्य आहे. याउलट, भूजल म्हणजे पृथ्वीच्या कवचातील भेगांमध्ये किंवा मातीतील पोकळ्यांमध्ये असलेले पाणी होय.
जमिनीखाली गाडलेल्या पाण्याच्या विविध अवस्थांना एकत्रितपणे भूजल म्हटले जाते.
वेगवेगळ्या संरचनांमधील पाण्याच्या प्रमाणाच्या वैशिष्ट्यांचा विहिरीच्या उत्पादनावर होणारा प्रभाव खालीलप्रमाणे आहे:
१. स्वच्छ वाळू आणि खडी असलेले गाळाचे खडक हे पाण्याचे सर्वोत्तम स्रोत आहेत.
या प्रकारच्या संरचनेत पाण्याची तीव्र शोषणक्षमता, उच्च जल सामग्री आणि चांगली जल पारगम्यता असते.
२. वाळू आणि खडीचा मिश्र थर.
वाळू आणि खडीचे मिश्रण ही देखील पाणी देणारी रचना आहे.
वाळूच्या वेगवेगळ्या प्रमाणामुळे, हा दुय्यम पाणी निर्माण करणारा खडक आहे.
वाळूचे प्रमाण जेवढे कमी, तेवढे पाण्याचे प्रमाण जास्त.
३. मातीची रचना.
जरी चिकणमातीची रचना पाणी चांगल्या प्रकारे धरून ठेवते, तरी त्यातून पाणी वाहणे अवघड असते.
याचा अर्थ असा की, चिकणमातीच्या थरामुळे विहिरीत पाणी भरत नाही, म्हणून तो जलस्तर नाही.
४. वाळूचा खडक.
यात ०.०६२५ ते २ मिमी कणांच्या आकाराच्या भू-उत्पन्न खडकांचा समावेश होतो आणि सर्व कणांमध्ये वाळूचे प्रमाण ५०% पेक्षा जास्त असते.
जर वालुकाश्मामध्ये चिकणमाती सिमेंटप्रमाणे काम करून वाळूला एकत्र धरून ठेवत असेल, तर तो खडक पाणी कमी प्रमाणात देणारा असतो.
५. चुनखडी.
सर्व गाळाच्या खडकांमध्ये हा पाण्याचा एक उत्कृष्ट स्रोत आहे.
चुनखडीमध्ये सहसा भूमिगत कार्स्ट गुहांसारखी मोठी छिद्रे असतात, ज्यात पाण्याचे प्रमाण जास्त असते परंतु पाण्याची गुणवत्ता निकृष्ट असते.
६. बेसॉल्ट.
पूर्वीचे वाफे एकमेकांना खेटून बांधलेले असल्यामुळे, ते पाणी जास्त प्रमाणात देण्याऐवजी दाट असतात.
जर उशीर झाला असेल तर त्याची वाढ स्पंजसारखी होते आणि तो पाण्याचा चांगला स्रोत असतो.
७. कठीण खडकाचे.
ग्रॅनाइट, पोर्फिरी आणि इतर स्फटिकमय खडक सहसा कमी पाणी देतात.
सर्वात कमी पाणी देणारे थर म्हणजे नीस शिस्ट, क्वार्टझाइट, स्लेट आणि सोपस्टोन यांसारखे रूपांतरित खडक होत.
विहीर खोदकामाची कमी कार्यक्षमता टाळण्यासाठी, ड्रिलिंग व्यासाच्या डिझाइनमध्ये तेल मानक ट्रायकोन बिट स्पेसिफिकेशनची निवड केली पाहिजे.
बिटचा प्रक्रिया खर्च कमी करण्यासाठी, लीडिंग होल स्टँडर्ड कोन बिटची निवड रीमिंग असेंब्ली कोन बिटच्या प्रक्रियेसाठी फायदेशीर असली पाहिजे. ड्रिलिंग कार्यक्षमतेवर ड्रिलिंग पॅरामीटर्सचा होणारा परिणाम म्हणजे बिटवरील वजन.
भूस्तराच्या कठीणपणा आणि मऊपणानुसार बिटचे वजन निश्चित केले पाहिजे. त्याचबरोबर, बिटची गुणवत्ता, विहिरीचे छिद्र, ड्रिलिंग साधन, विस्थापन, तसेच फ्लशिंग द्रवाची कार्यक्षमता, उपकरणे आणि शक्ती यांचाही विचार केला पाहिजे.
ट्रायकोन बिटचा योग्य वापर: शक्यतोवर भूस्तराच्या गरजेनुसार ट्रायकोन बिटचा प्रकार निवडा, ड्रिलिंग डिझाइननुसार बिटचा आकार जुळवा आणि आकाराच्या क्रमाने वापरा. ​​बिट वापरण्याच्या प्रक्रियेत, जर बिट अनियंत्रितपणे हलू लागला, तर भूस्तरात बदल झाला आहे की बोअरहोलची भिंत कोसळली आहे, हे तपासण्यासाठी कारणांचे त्वरित विश्लेषण केले पाहिजे.
मापदंडांचे विश्लेषण करून ते त्वरित समायोजित केले पाहिजेत. जर अप-लिफ्ट बिटने व्यवस्थित ड्रिलिंग करता येत नसेल, तर अप-लिफ्ट बिट तपासला पाहिजे.
छिद्रामधील ड्रिल बिटच्या कार्य स्थितीचे विश्लेषण करून मूल्यांकन करा.
याव्यतिरिक्त, विहिरीचे विचलन नियंत्रित करण्यासाठी, ड्रिलिंग साधने आणि ड्रिलिंग छिद्रे यांच्यातील अंतर कमी करण्यासाठी, तसेच पूर्ण छिद्र ड्रिलिंग आणि दृढ विचलन-प्रतिबंधक भूमिका बजावण्यासाठी उपाययोजना केल्या पाहिजेत.
विचलन टाळण्यासाठी, ट्रायकोन बिटच्या वरच्या बाजूला सेंट्रलायझर आणि ड्रिल कॉलर जोडता येतात.