PDC आणि PDC बिटच्या इतिहासाचा संक्षिप्त परिचय

९० च्या दशकाच्या मध्याच्या सुमारास, लोकांनी PDC कटिंग टीथवर चॅम्फरिंग तंत्रज्ञानाचा मोठ्या प्रमाणावर वापर करण्यास सुरुवात केली, आणि १९९५ मध्ये मल्टी-चॅम्फर तंत्रज्ञानाला पेटंटच्या स्वरूपात स्वीकारण्यात आले. जर चॅम्फरिंग तंत्रज्ञान योग्यरित्या वापरले गेले, तर PDC कटिंग टीथचा फ्रॅक्चर रेझिस्टन्स (तुटण्यास प्रतिकार करण्याची क्षमता) १००% ने वाढवता येतो.
१९८० च्या दशकात, जीई कंपनी (यूएसए) आणि सुमितोमो कंपनी (जपान) या दोन्ही कंपन्यांनी पीडीसी दातांची कार्यक्षमता सुधारण्यासाठी त्यांच्या कार्यरत पृष्ठभागावरून कोबाल्ट काढून टाकण्याचा अभ्यास केला. परंतु त्यांना व्यावसायिक यश मिळाले नाही. नंतर हायकालॉग (यूएसए) ने हे तंत्रज्ञान पुन्हा विकसित करून त्याचे पेटंट घेतले. हे सिद्ध झाले की, जर कणांमधील फटीतून धातूचा पदार्थ काढला गेला, तर पीडीसी दातांची औष्णिक स्थिरता मोठ्या प्रमाणात सुधारते, ज्यामुळे बिट अधिक कठीण आणि जास्त अपघर्षक खडकांमध्ये अधिक चांगल्या प्रकारे ड्रिल करू शकते. हे कोबाल्ट काढण्याचे तंत्रज्ञान अत्यंत अपघर्षक कठीण खडकांमध्ये पीडीसी दातांचा झीज-प्रतिरोध सुधारते आणि पीडीसी बिट्सच्या वापराची व्याप्ती आणखी वाढवते.
२००० सालापासून, PDC बिट्सच्या वापराचा झपाट्याने विस्तार झाला आहे. ज्या भूस्तरांमध्ये PDC बिट्सने ड्रिलिंग करणे शक्य नव्हते, तिथेही आता हळूहळू PDC ड्रिल बिट्सद्वारे किफायतशीरपणे आणि विश्वसनीयपणे ड्रिलिंग करणे शक्य झाले आहे.
२००४ पर्यंत, ड्रिल बिट उद्योगात, PDC ड्रिल बिट्सचा बाजार महसूल सुमारे ५०% होता आणि ड्रिलिंगचे अंतर जवळपास ६०% पर्यंत पोहोचले होते. ही वाढ आजही सुरू आहे. सध्या उत्तर अमेरिकेतील ड्रिलिंग कामांमध्ये वापरले जाणारे जवळजवळ सर्व बिट्स हे PDC बिट्सच आहेत.